جوجه کوهنورد میشود طبق آخرین اخبار روز جمعه جوجه قرار بود با یه سری برو بچز بره کوه و اما ماجرای کوه:

ساعت ۵ صبح بیدار شدم داشت اشکام در میومد... شبه قبلش تا ساعت ۳ داشتم ترجمه میکردم و صبحش هم با حضور یکی از دوستانم مجبور شدم رختخواب و جولو پلاسو بذارم واسه شب شبم که ماشاالله همین ترجمه رو باید پاور میکردم و خلاصه ساعت ۱۲ خوابیدیم . اینم از عادات گنده کودکیمه که هروقت خواستم یه جایی برم شب تا صبح خوابم نمیبرد  حالا فکر کنید با یه چشمه تقریبا کور شده و دو شب بی خوابی ساعت ۵ بیدار بشی! به خدا ستمه آخه یکی نیست بگه دختر مگه مجبوری؟؟؟ بگذریم ایناش که چیزی نیست ازساعت ۵ تا ۶ نماز و یه کوچولو صبحانه و آماده شدن ... ساعت ۶ تا ۶.۳۰ پوشیدن کفش و درست کردن مقنعه  و اما ۶.۳۰ تا ۷  بدترین ساعات ... فکر کنید هوا تاریکه تاریک بود... منم که قٌد ... تصمیم داشتم خودم برم سره قرار اونم تنهاییییی پامو تو کوچه گذاشتم گفتم برمیگردم برو بابا ..... اما در و بسته بودم و کلید هم ... یه لحظه ترس تمام وجودم رو گرفت... شروع کردم هر چی ورد و دعا بلد بودم خوندن رفتم سره ایستگاه ... مگه جرات داشتم سوار تاکسی بشم... اصلا کو تاکسی؟؟؟ هیچ ماشینه عمومی تو خیابون نبود... خندم میگره و میدونم شما هم میخندین ولی بهتون میگم: رفتم پشته یه کیوسک وایسادم تا ببینم اتوبوس کی میاد!!! میدونم خجالت آوره اما دیگه شما از وضعه تهرون باخبرید کافی بود وایمیسادم دمه خیابون اون موقع دیگه جوجو ... پررررررررررررررر .

خلاصه یه اتوبوس اومد و بدوووو سوار شدم ...  حالا رفتم بالا یه مشت مرده کله گنده داخل اتوبوس با دو تا شاخ رو سراشون بیچاره ها چشاشون چهارتا شده بود اون وقت صبح و یه دختر جووون با این بند و بساط... (حق داشتند والاااا)

خلاصه ساعت ۷.۳۰ رسیدم سره گاندی(محله قرار)...  رفتیم سوار شدیم و خلاصه حرکت کردیم...  محله مورد نظر وارنگرود بود...

وارنگرود یکی از روستاهایی است که در جاده چالوس مقرر است... اگر بخواید به وارنگرود برسید باید کرج جاده چالوس (کندر " سرودار"پورکن"وینه"ارنگه"خزنکلا"پله خواب"سیرا"ری زمین"آسارا"کیاسر"ماهان"همه جا"درده"شهرستانک"کسیل"میدانک"گرماب"سرخدر"حسنکدر"نسا")  (اوف فکم افتاد...) خلاصه باید اینا رو رد کنی تا بالاخره به وارنگرود برسی!!!

شما اگه تا همینجاش هم بیاید هااا قبوله ... تبریک میگم قله رو فتح کردید

و اما کوهنوردی شروع میشود... برو باباااااااااااااااااااااااااااا کوهنوردی کجا بود... پیاده رویه داشتم از ... میسوختم خیلی زوره هااااا بعد از این همه بدو بدو بریم پیاده روی. این راهنمامون که ماشاالله... نمیدونم آقای اخوان رو کیا میشناسن اما تقریبا سرشناسه! یه آقایه هفتاد ساله که اصلا اگه کمره صافش و چشاش نگاه کنی باورت نمیشه که اینقدر سن داره! ماشاالله بزن به تخته تا چشش نکردی. خلاصه این آقا پا نذاشت واسه ما... غصمه فردا چه جوری برم دانشگاه(ساعت ۸ کلاس دارم) آقاااااااا من میخوام بخوابم 

در کل پیاده رویه خوبی بود ... هرچند این پاییز زیبایی چندانی برای طبیعت وارنگرود نذاشته بود و این اخوان هم مدام به ما گیر میداد (از همون اول که سوار شدیما گیر داده بود که به تو صبحونه نمیدم ... بهش میگم آقا من صبحانه خوردم ... گفت اینو !!! ساعت چند صبحانه خوردی؟ گفتم ساعت ۵ . زد زیره خنده ... خلاصه داداش ما رو جلو جمع غریب حسابی ضایع کرد ) بچه ها گفتن بدبخت شدی دیگه تا آخر بهت گیر میده...  آخه گناهه من چیه؟؟؟ به قول دوستان تو قیافت یه جور کل کل موج در وکنه!!!  شایدم بخاطره اینه دیگه!

از همه بهتر خوراکیهاشون بود  (حسابی بهمون رسیدن... فکر کنم به جایه کم کردن وزن اضافه وزن گرفته باشم) دلتون سوززززززززززززززز کاکائو یاعالمه دادن. ساعت ۷.۳۰ شب رسیدم تهران... عجب ترافیکی ... این پرسپولیسی ها هم که مثله این دیوونه ها ریخته بودند تو خیابون بعضیاشونم (البته تماشاگر نماها رو میگم هاااا  به کسی برنخوره) پسره ی بیشعور رو شیشه ی طرفه من سیگارش رو خاموش کرد!! میخواستم پیاده شم همچین .... امته بی خبرم بیچاره هاااا اینا رو که میدیدن

خلاصه ساعت ۸.۱۵ رسیدم..........  بیچاره دوستم تا ۹ تو ترافیک گیر کرده بود....

یک سری صحنه های جالب و قشنگ برام اتفاق افتاد که بعضیاشون روده هام رو از خنده به هم گره زد و بعضیاشون هم همچین بردم تو حس...

۱. از این خنده داراش: یکی از دوستان برگشتنه بیچاره داشت از فشار دیگه میترکید... بنده ی خدا زمین مسطح و دشت بزرگ فضا هم نبود آخه هیچی دیگه وسط راه نشست زمین زد زیره گریه گفت دیگه من نمیام... وای خدا من و اون یکی دوستم داشتیم از خنده میمردیم این بیچاره داشت گریه میکرد... خلاصه یه فضا گیر اوردیم دیگه (یه چیز بگم دلتون کباب بشه... نماز ظهر که قضا شد و حالا فکر کنید من از ساعت ۵ وضو نگه داشته بودم روم نمیشد وگرنه همون جا میزدم زیره گریه... رفقا که تو ظرفیت ما کف کرده بودن

۲. حسی : غروب تو یه کوه واقعا عالیه!!! وقتی خورشید رو میبینی که با تواضع تمام خودش رو پشت کوه قایم میکنه و از اون طرف ماه کم کم و کم کمک میاد بالا و اون هلال خودش رو با نور نقره فامش در معرض دیده همه میزاره یه حسه غریب تو تمام وجودت میپیچه... حال این که سکوت دشت " صدای باد" و شرشر رودخونه این حس رو دو چندان میکنه ....

تو راهه رفت اینقدر دو تایی دیدم .....  یکیشون خیلی باحال بودن... وسط یه دامنه داشتند "دست در دست " بغل به بغل " همچین یواش یواش" واسه خودشون میرفتن تا لبه رود  یه لحظه حس کردم یه چیزی از ته اعماق وجودم نالید و همچین یه چنگی تو دلم خورد و یواش یه ندایی به گوشم رسید که میگفت:

آقاااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا (اینجاهاش دیگه جیغ شده بودهااا) منم میخواممممممممممم

خلاصه سرت رو درد نیارم اینکه واسه ما کوهنوردی نشد ببینیم بعد چی پیش میاد آخه قراره هر هفته برم و تقریبا عضو گروه تخصصی بشم(پارتی دارم). قصه ی ما به سر رسید جوجه کوچولو خوابش رسید