سلام

اول مناسبت یا پست ویژه ؟ تاس میندازم **** پست ویژه*** پس تا آخر با من باشید!!

کوثر : من دوست دارم اونم یا عالمه (دیدی نوشتم ! )

سعیده : گفتی در مورد ابراز عشق و عشق و دوست داشتن ... یک متنی در وبلاگ یکی از دوستان خوندم اون رو براتون لینک میدم ... خیلی جالب و مفید بود و به همه توصیه میکنم بخوننش  اینجا (وبلاگ س)    و اینجا

طراوت: در مورد پوزخند گفتی یه چیزی بنویسم : جالب نشده ولی ....

می نویسم ، می نویسم  که چگونه صدای گام های رفتنش را سنگین بر گوشم می کوبید و نگاه غمزده ام که بدرقه اش می کرد! ضربانم می تپید ، آرام ... زیرتر .... سکوت .... ناگاه ... به کدامین سو رفت؟ پوزخندی بر لبانم نقش بست ، آن را نیز در پس خاطرات مجهول و رنگ باخته ام میگذارم ، نفسی عمیق هااااااااااااااااااااااااا ، صدای گام هایی تازه و سبک بال ...  پوزخندی بر لبانم نقش می بندد اما این بار به گرمی سلام میدهم !

آزاده : خدایااااااااا آزاده و من و تمامی دوستان معتادم رو  از اعتیاد به اینترنت رها کن !!!!!!

علیرضا : با کمی تاخیر روز ملی خلیج فارس گرامی باد (اما خداییش نبودید ببینید تهران سر ظفر چه گرامیداشتی بود !!!!!!!!!!!  همچین یه نموره با بزن بزن گرامی داشتن )

آرش ، سیده زینب : آرش خان خواسته بودند در مورد دو راهی عقل و احساس و اون دوران بنویسم و سیده زینب هم نتایجی که از همین دوران برزخی گرفتم ....

دو راهی عقل و احساس .... این چیزیه که همه بهش میرسن این رو مطمئنم مثل یه برحه از زندگی میمونه . شاید بارها و بارها تکرار هم بشه . و اما دو راهی من ، راحت میگم چون قول داده بودم. جریان از یک ماجرای عاطفی شروع شد ، اینکه کسی به من ابراز علاقه کرد و بدتر از اون اینکه به گفته ی خودشون سالهای مدید در آرزوی عشق بنده بودند ، نمیخوام بهشون توهین کرده باشم ولی من !!! هنوز هم نمیدونم چرا نتونستم .... یا بهتر بگم چرا نمیتونم ! خلاصه اصرار ایشون و انکار بنده که حمل بر سنگدلی من و بیزاری ایشون ... دیگه مشخصه ... اینکه حالا چرا نخواستم هم به شرایطم و شرایطشون و خلاصه هزار دلیل برمیگرده اما مهمترینش این بود که من نخواستم ! (درست یا نادرست) این شرایط که بارها برام پیش اومده بود ولی اینبار دیگه از تحملم خارج بود چرا که تو وجودم یک چیزی فریاد میزد، اما عقلم ... نمیدونم احساس بود یا عقل !موضوع خیلی زود تموم شد ولی ماجرای من تازه شروع! کم کمک شرایط وخیم و وخیم تر شد تا جایی که اینقدر فرو رفتم که حتی به موجودیت خودم هم به جوجه بودنم مشکوک شدم ! اینکه دوشخصیتی هستم ، افسردگی دارم .... ببینید اینقدر درگیر که از همه چیز بریدم ... اما الان رسیدم به جایی که میخواستم چطوری؟ سخت بود اما شد .با کمک اول خدا بعد خودم و بعد دوستان عزیزم از جمله یکی از دوستام که خیلی بهش مدیونم، تو بدترین شرایط همراهم بود. و نتیجه ای که گرفتم اینکه کار درستی کردم هر چند سختی کشیدم. زندگی ارزش حتی یک قطره اشک رو هم نداره ... الان زندگی است نه فردا نه گذشته... اکنون را دریاب !

آرام ، علی ، بهار : این سه نفر هر کدوم به نوعی میخواستن با شخصیت اصلی جوجه آشنا بشن ! و بنده هم بهشون تبریک میگم ! چون هدف اصلی من از بیان این پست این بود که به سوالی که بارها از من پرسیده شده بود و من جواب نداده بودم جواب بدم اونم به مناسب امروز! (تغییرات و تحولات رو میبینید؟؟؟ تعجب نکنید ، گفتم که عوض شدم و رویه وبلاگ نویسیم هم همینطور)

جوجه : اسمم ریحانه است متولد ۱۶/۲/۱۳۶۶ دانشجوی یکی از دانشگاههای تهران. به کامپیوتر و اینترنت به نوعی علاقه متمایل به اعتیاد دارم، البته اینم بگم قابل کنترل به قول معتادها ، کافیه اراده کنم ترک میکنم  ته تغاری خانواده که جوجه نامیده میشه ! متولدین اردیبهشت از خصایلشون که در من هم کمکی پیدا میشه لجبازی ، مادی گرا ، قد و یک دنده بودن ، مهربون و وفادار ، مورد اعتماد و رازدار و ........ لوس نیستم ولی بعضیا متهمم میکنن. شوخ و شنگ و شیطون ولی عاشق منطق و بحث و تفکر ... یه جورایی سخت شناخته میشم ... هنوز کسی کامل شناساییم نکرده حتی نزدیکانم ! مگر زمانی که خودم بخوام . اصولا دوست ندارم احساساتم رو بروز بدم و کسی از اندرونیم باخبر باشه و اکثرا هم موفق بودم چون به نوعی از سکرت بودن خوشم میاد. تمومممممممم شد.

مناسبت:

تا الان دیگه متوجه شدید ، بله امروز روزی که جوجه خانوم گل گلاب اولین جیک جیکش رو تو این دنیا کرده . الان که فکر میکنم میبینم چه زود گذشت ، همیشه زود میگذره ولی ایندفعه ... ۲۱ سالگی چه مزه ایه؟؟؟ ۲۰ سالگی که گس بود و یه کوشولو آخرش خوشمزه شده بود. اما برام این سن عزیزه چون تو ۲۰ سالگی به عشق و عزیز بودن بهترینم پی بردم ، به وفا وصمیمتش که هیچ وقت منو فراموش نکرده بود ..... الان هم میخوام ۲۱ سالگی رو فقط با یاد اون شروع کنم و اینکه بهش بگم

خیلی دووووووووووووووووووووووست دارمممممممممممممممممم خدااااااااااااااااااجووووووووووووووووون