ماجراهای جوجه

اعترافی دوباره

juje1386 — Thu, 02 Oct 2008 12:30:18 GMT

می خواهم دوباره از تو بنویسم! تویی که مدت هاست از صفحه ی بی رنگ دلم بار سفر بسته ای و رفته ای! به کجا؟؟؟ کاش می دانستم!

دلم در سوگ رفتنت نه گریست و نه آهی کشید , شاید می دانست که تو دیگر مرا نمی خواهی.هنوز غروب رفتنت را در ذهن تکرار می کنم و هر روز خیره به آوای دور شدنت از درون می میرم!

هنوز هم نمی دانم چگونه از تو دور شدم, چگونه احساسم اینگونه متلاطم شد, چگونه آن همه وفاداری را به اندک زمانی همچون ذره ای ناچیز به گوشه ای رها کردم و آنگونه خود را رها کردم , آری .... رها ... رها از تو ... منی که با اسارت در بند تو آرام بودم ولی حالا آزادم و گرفتار... گرفتار اسارتی که جایگزین تو کردم.

هنوز نمی دانم چگونه وقتی تو با تمام وجود مرا به خود خواندی و نزدیکم شدی از تو دور شدم ! این چه سرنوشتی است که مدت ها باید در آرزوی این لحظات باشم و درست در همان لحظه آن هم با پاهای بی وفایی خود به تو پشت کنم ...

تویی که تمام هستیم بودی , تویی که عشق را با تو آموختم و مزه مزه کردم , تویی که حرارتم بودی شورم بودی امید ناامیدی هایم بودی.

تویی که تمام لحظاتم از تو جان می گرفت و تمام ثانیه های عمرم به امید تو حرکت می کردند. تویی که برایم تو بودی نه آن بتی که دیگران در سر می پروردند , تویی که برایم یک دوست یک صمیمی یک عشق ......

چه بگویم

تویی که همه چیزم بودی!

حال با این حال غریب و دلی شکسته تر از پیش ,چشمانی یخ زده از بی مهری , با کمری خمیده و روحی نالان تر از گذشته باز هم به خانه ات سرکی زده ام , میدانم پیش تر ها باید می آمدم ولی ...

ولی من نا امید به امید کلام های پیشینت با رویی شرمسار به پیشگاهت می آیم و فقط از تو یک چیز را می خواهم !

بگذار دوست تو بمانم و تو را با همان نام دلنشین دیروز بخوانمت :

خداجون خیلی دوستت دارم

پ.ن.۱: عید فطر مبارک

پ.ن.۲: ازش ممنونم که نگذاشت تو این برزخ بمونم! مثل همیشه تنهام نگذاشت.

شگفتا از عزیزان

juje1386 — Sat, 20 Sep 2008 10:21:18 GMT

چنان دل کندم از دنیا که شکلم شکل تنهاییست

بببین مرگ مرا در خود که مرگ من تماشاییست

مرا در اوج می خواهی تماشا کن ، تماشا کن

دروغین بودم از دیروز مرا امروز حاشا کن

در این دنیا که حتی ابر هم نمی گرید به حال من همه از من گریزانند تو هم بگریز از این تنها

فقط اسمی به جا مانده از آن چه بودم و هستم دلم چون دفترم خالیست قلم خشکیده در دستم

گره افتاده در کارم به خود کرده گرفتارم

به جز در خود فرورفتن چه راهی پیش رو دارم

رفیقان یک به یک رفتند مرا با خود رها کردند همه خود درد من بودند گمان کردم که همدردند

شگفتا از عزیزانی که هم آواز من بودند

به سوی اوج ویرانی پل پرواز من بودند ...

پ.ن.۱: نه غصه نمی خورم .... فقط ......... فقط حسرت و افسوس .افسوس که خیلی ساده دل می بندیم ، خیلی ساده دل می شکنیم ، خیلی ساده پشیمون میشیم ، خیلی ساده تنها میشیم و خیلی خیلی ......... همین!!!

پ.ن.۲.این روزها که می گذرد ... حس می کنم تهی شدم !

پ.ن.۳:خیلی خیلی التماس دعا.

داستان دو دست

juje1386 — Sat, 13 Sep 2008 07:50:18 GMT

سکوت کرده بودند , می تپیدند , ملتهب بودند ولی هنوز سکوت جاری بود!

چیزی تکان خود , اولی به دنبال دیگری ! به راحتی پیدایش کرد و دیگری تکانی خورد اما ...

دو دست کنار هم , در آغوش هم ولی ...

اولی نگاهی به دیگری ... چرا می لرزید؟

سکوت شکسته شد! با هر حرکتی از روی هر بندی نجوایی شنیده می شد! اما دیگری هنوز بی حرکت و خاموش نظاره گر !!!

نگاهم نمی کنی؟

سکوت

چرا با من حرف نمی زنی, چیزی شده؟

سکوت

از چیزی ناراحتی؟کاری کردم؟

سکوتی مملوء از بغض

سکوت , سکوت , سکوت

دیگر نوازش ها به فریادی مبدل شد و بغض دیگری ...

دیگر مشخص نیست دوباره کنار هم باشیم!

دیگری تنها توانست بغضش را با فشاری بر انگشت او حفظ کند ...

بغضی مملو از فریاد , شکایت , شکایت از دروغ , بغضی از غمی که در سینه اش می تپید ... نه دیگر حتی تحمل نجواها را هم نداشت ...

به دنبال یک نارسانایی برای قطع این رشته ...

دستمالی به دست برای زدودن اشکی از گونه ای حرکت کرد ...

رها شد !!!

گویا بغض و شکایت ها به همان قطرات اشک بسنده کرده بودند!

و چه راست می گفت :

دیگر مشخص نیست دوباره کنار هم باشیم!

پ.ن.۱: پروردگارا سرنوشت مرا خیر بنویس! تقدیری مبارک .... تا هر آنچه را که تو زود می خواهی دیر نخواهم ... و آنچه که تو دیر می خواهی زود نخواهم ..... الا بذکر الله تطمئن القلوب

پ.ن.۲: نه از خاکم ، نه از بادم ، نه در بندم ، نه آزادم ، نه آن لیلاترین مجنون ، نه شیرینم ، نه فرهادم ، فقط مثل تو غمگینم ، فقط مثل تو دلتنگم ، اگر آبی تر از آبم ، اگر همزاد مهتابم ، بدون تو چه بیتام

پ.ن.۳:یک نفر دیگه هم کم شد ، نمیدونم حکمت خدا چیه که تو این شرایط سخت مدام با خبرهای ......... نمی دونم ... اما خداجون بدون من بنده ای نیستم که ذره ای تحمل آزمایش داشته باشه ! خودت که از درونم خبر داری ، پس تو دیگه تنهام نذار!!!

میم مثل ...

juje1386 — Sat, 06 Sep 2008 20:43:18 GMT

میم مثل محمد حسین ،میم مثل مایوس، میم مثل مردد ، میم مثل من، میم مثل مرده ...

میم ها هنوز هم ادامه دارند .... شاید انتهایش برسد به مرگ یا چیز دیگر .... که می داند؟ تمام این مدت این میم ها دنیایم را پر کرده اند !

مایوس، مایوس از آینده از برنامه ها، مایوس از توانایی ، می شود ها و نمی شودها !

مردد می توانم ........ نه نمی توانم! باید و نباید ، تردید فراموشی یا نگاه داشتن در دل!

محمد حسینم ، شاید تنها کسی که بارها در چشمان سیاهش متولد شدم و با تمام وجود نگاهش را بلعیدم و وجودم را نثارش کردم ... چندی دیگر او نیز ..........

من ! منی که تمام این دنیای درون را می سازم، منی که متولد می شوم و یا می میرم!

منی که عاشقم و یا فارق ؟ هستم و نیستم! بیدارم و یا خواب!

و یا شاید اصلا...

مرده ام ! شاید میم آخر میم مرگ به حقیقت نزدیکتر است.

اما میم من نوای محبت دارد ، می دانم می دانم میم من میم مهر است ، مهربان است!

گرچه دلم آغشته از آن است ولی مدت ها است پاسخش نگاه سرد دیگران و یا حتی بدی...

همین است که دلم قفل است و محبوس می ماند...

پ.ن.۱: اینم یکی از دلنوشته های جوجه بود تو این مدت! محمد حسینم تولدت رو تبریک میگم امیدوارم خاله رو به خاطر تمام گازهایی که تو این مدت ازت گرفتم ببخشی !

پ.ن.۲: میدونم خیلی از دوستان دلخورن از نبودنم اما فقط میتونم بگم شرمندم... گفته بودم که برای مدتی نمی تونم بیام گرچه سعی کردم ماهی یکبار پست بذارم و گذاشتم. سعی میکنم تاخیرهام رو کمتر کنم اما قول نمیدم حالم خوبه ، فعالیتم هم بد نیست یه کارایی دارم می کنم که نیاز به زمان دارم برای همین از نت یه کم فاصله گرفتم برای همین جای هیچ گونه نگرانی نیست!

پ.ن.۳: حلول ماه مبارک رمضان رو به تمام دوستای خوبم تبریک میگم ، امیدوارم توی دعاهاتون بنده رو هم فراموش نفرمایید خصوصا الان !

خانه دل

juje1386 — Thu, 24 Jul 2008 14:49:18 GMT

دلم را سپردم به بنگاه دنيا

و هی آگهی دادم اينجا و آنجا

و هر روز

برای دلم مشتری آمد و رفت

و هی اين و آن سرسری آمد ورفت ولی هيچ کس واقعا اتاق دلم را تماشا نکرد

دلم قفل بود

کسی قفل قلب مرا وا نکرد

يکی گفت: چرا اين اتاق پر از دود و آه است

يکی گفت: چه ديوارهايش سياه است!

يکی گفت: چرا نور اينجا کم است

و آن ديگری گفت: و انگار هر آجرش فقط از غم و غصه و ماتم است!

و رفتند و بعدش دلم ماند بی مشتری

و من تازه آن وقت گفتم: خدايا تو قلب مرا می خری؟

و فردای آن روز

خدا آمد و توی قلبم نشست و در را به روی همه پشت خود بست

و من روی آن در نوشتم:

ببخشيد، ديگر برای شما جا نداريم

از اين پس به جز او کسی را نداريم

رفتن

juje1386 — Wed, 25 Jun 2008 14:10:18 GMT

کسانی می روند

کسانی باز می گردند

پل عبور مهیا است
لیک ,

پاها وقتی بی حوصله اند

فعل رفتن
با هیچ زمانی صرف نمی شود

من تنهابه افق می نگرم
به قفس

که امنیت غریبی است
وقتی

پرنده آسمان را از خاطر برده است

چرا؟؟؟؟؟
چرا هیچکس

با آسمان جمله ای نمی سازد !!؟

پ.ن.1: اين قسمت هم مثله تمام قسمت هاي زندگيم رو به پايانه!

پ.ن.2: ديديد آدم گاهي اوقات براي يه زمان هايي دلتنگ ميشه! فكر كنم بعدها اين اوقات رو تجربه کنم خصوصا برای دوستان !

پ.ن.3: دانشجويي ! فقط يه كوشولو مونده... سه سال گذشت ، عجب!!!!!!!!!!

رشک

juje1386 — Wed, 18 Jun 2008 15:12:18 GMT

مگر آن خوشه گندم

مگر سنبل

مگر نسرين

تو را ديدند

كه سر خم كرده خنديدند

مگر بستان

شميم گيسوانت را

چو آب چشمه ساران روان نوشيد

مگر گلهاي سرخ ريگ آباد

در عطر تن تو غوطه ور گشتند

كه سرنشناس و پانشناس

از خود بي خبر گشتند

مگر دست سپيد تو

تن سبز چناران بلند باغ حيدر را نوازش كرد

كه مي شنگند و

مي رقصند و

مي خندند

مگر ناگاه

نسيم سرد گستاخ از سر زلفت ...

چه مي گويي ؟

تو و انكار ؟

تو را بر اين وقاحت ها كه عادت داد ؟

صداي بوسه را حتي

درخت تاك قد خم كرده بستان شهادت داد

مگر ديوار حاشا تا كجا،

- تا چند ؟

خدا داند كه شايد خاك اين بستان

هزاران

صد هزاران

بوسه بر پاي تو ...

- ديگر اختيارم نيست

توانم نيست

تابم نيست

به خود مي پيچم از اين رشك

- اما خنده بر لب با تو گويم:

- اضطرابم نيست .

مگر ديگر من و اين خاك،

- واي از من

چناران بلند باغ حيدر را

تبر باران من در خاك خواهم كرد

نسيم صبحگاهي جان ز دست من نخواهد برد

ترحم كن،

نه بر من

بر چناران بلند باغ حيدر

بر نسيم صبح

شفاعت كن

به پيش خشم، اين خشم خروشان كه در چشم است

به پيش قله آتشفشان درد

شفاعت كن

كه كوه خشم من با بوسه ی تو

ذوب مي گردد

حمید مصدق

پ.ن۱. چند روزه دلم میگیره و میخوام ...

پ.ن۲. حتی یه پیامک هم ندادی! این قولت بود؟؟؟ دلمو شکوندی ! گفتم حسودم با خنده گفتم ولی گفتم ، نگفتم !

پ.ن۳. کاش این پست رو ، فقط همین یکی رو میدیدی تا بفهمی ......... بفهمی که پیشی من اینقدر بی وفا نبود ... بود؟

پ.ن۴.تحمل حتی یه گله از خودم رو ندارم پس چرا ؟؟؟؟؟؟؟

پیوند پیشی

juje1386 — Sun, 08 Jun 2008 12:59:18 GMT

آرزویم این است

نتراود اشک در چشم تو هرگز مگر از شوق زیاد

نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز

و به اندازه ی هر روز تو عاشق باشی

عاشق آنکه تو را می خواهد

و به لبخند تو از خویش رها می گردد

و تو را دوست بدارد به همان اندازه

که دلت می خواهد!

انگار همین دیروز بود! همین پارسال تولدت بود که این قطعه رو توی کتابی که بهت هدیه دادم نوشتم و زیرش "تقدیم به پیشی خودم" "جوجه" با یه شکلک خنده ! چقدر زود آرزوم برآورده شد نه؟؟؟

سفرمون به مشهد، دوتایی ! اون شب به یادموندنی با اشک هامون! چیزی که تو دلم از امام رضا خواستم و حالا .... !

خوشحالم ، خیلی خوشحال ولی نمیدونم چرا یه مدتیه که یه چیزی توی گلوم چشمام رو غلغلک میده ... همه انتظار دارن خوشحال و شاد باشم ، هستم اما ..... دلم !!!! حالا دیگه پیشی مطمئنا جوجش رو انتخاب کرده و انتظار من ، انتظار پیشی ، انتظار جایگزین من به سر اومده ...

می دونم برای پیشی راحتر از منه ، چرا که اون یه جایگزین داره ولی من! اشکال نداره الان دیگه جوجه مهم نیست ، مهم پیشی و جایگزین .............. چرا نمی تونم اسمش رو ببرم؟؟؟

برعکس صفت جوجه که دیگران به من نسبت دادند ، پیشی اسمی بود که همیشه تو ذهن و دل من بود! چون همیشه با من کل کل میکرد و با هم سر جنگ داشتیم.(جنگ های وسط سفره ، لجبازی ها سر لباس هامون یادته؟) خنده داره !

حالا میخوام پیوندت رو ، یا بهتر بگم پیوندتون رو تبریک بگم :

نرگسم (پیشی من !به قول خودت گلم یا به قول بعضی ها زندگییییییییم)

آقا رضا (صیاد گل من)

پیوندتون مبارک!

نرگسم بدون همیشه برای من نه یک خواهر، بلکه یک دوست ، همراه، همدل ، همراز ، همه چیزم تو تمام لحظات زیبای کودکی و پرشور جوونی بودی ....( اما خداییش دم امام رضا گرم ، خودتم میدونی هم زمان قبل از برگشتمون هم ... ما که نوکرشیم)

آقا رضا امیدوارم لیاقت نرگسم رو داشته باشی و بتونی نه جایگزین من بلکه یه جایگاه خاص تو دل گلم پیدا کنی (هیچ وقت دلش رو نشکون ، گلم طاقت نداره)

حالا حالا بسه !!!!!!!!! نوبت چیه ؟

" د بفرما وسط ........ "

پ.ن.۱. می دونم بعضی ها در مورد جوجه و پیشی چه فکری کردن اما این پست بعضی ها رو روشن یا به نوعی حسابی ضایع کرد

پ.ن.۲. اینم یکی از خاصیت های ته تغاری بودنه ! وابستگی و تنها موندن

چندمین عشق ؟؟؟

juje1386 — Fri, 30 May 2008 18:00:18 GMT

یکم بار که عاشق شد، قلبش کبوتر بود و تن اش از گل سرخ. اما عشق، آن صیاد است که کبوتران را پر می دهد. و آن باغبان است که گل های سرخ را پرپر می کند. پس کبوترش را پراند و گل سرخ اش را پرپر کرد.

دوم بار که عاشق شد، قلبش آهو بود و تن اش از ترمه و ترنم. اما عشق، آن پلنگ است که ناز آهوان و مشک آهوان نرمش نمی کند، پس آهویش را درید و تن اش را به توفان خود تکه تکه کرد؛ که عشق توفان است و نه ترمه می ماند و نه ترنم.

سوم بار که عاشق شد، قلبش عقاب بود و تن اش از تنه سرو. اما عشق، آن آسمان است که عقابان را می بلعد و آن مرگ است که تن هر سروی را تابوت می کند.
پس عقابش در آسمان گم شد و تن اش تابوتی روان بر رود عشق.

و چهارم بار و پنجم بار و ششم بار و هزار بار

هزار و یکم بار که عاشق شد، قلبش اسبی بود از پولاد و آتش و خون و تن اش از سنگ و غیرت و استخوان.
و عشق آمد در هیئت سواری با سپری و سلاحی بر قلبش نشست و عنانش را کشید، آنچنانکه قلبش از جا کنده شد.
سوار گفت: از این پس زندگی، میدان است و حریف، خداوند. پس قلبت را بیاموز که: عشق کار نازکان نرم نیست ، عشق کار پهلوان است، ای پسر

آنگاه تازیانه ای بر سمند قلبش زد و تاخت. و آن روز، روز نخست عاشقی بود

عرفان نظر آهاری

پ.ن.۱: قرار نبود این پست ، اینجا باشه ولی .......

پ.ن.۲: انتظار ، انتظار ، جوجه تیغی بیچاره / منتظر ، منتظر پیشی یا جوجه ی تنها

پ.ن.۳ : سخته!!!!!!!!!

جوجه تيغي جوجه

juje1386 — Wed, 14 May 2008 14:58:18 GMT

جوجه تیغی دلم

قلب تو كبوتر است
بال هايت از نسيم
قلب من سياه و سنگ
قلب من شبيه ...
بگذريم
دور قلب

من كشيده اند
يك رديف سيم خاردار
پس تو احتياط كن
جلو نيا
برو كنار!
***
توي اين جهان گنده‎ ، هيچ كس
با دلم رفيق نيست
فكر مي كني چاره ي دلي كه
جوجه تيغي است، چيست؟
***
مثل يك گلوله جمع مي شود
جوجه تيغي دلم
نيش مي زند به روح نازكم
تيغ هاي تيز مشكلم
***

راستي تو جوجه تيغي دل مرا
توي قلب خود راه مي دهي؟
او گرسنه است و گمشده
تو به او پناه مي دهي؟
***
باورت نمي شود ولي
جوجه تيغي دلم
زود رام مي شود
تو فقط سلام كن
***

تيغ هاي تند و تيز او
با سلام تو
تمام مي شود.

عرفان نظر آهاری

پ.ن. یه جوجه بود و یه پیشی ~ یه پیشی بود و یه جوجه ~ به کسی گفته بودم؟؟؟؟

فقط یه جوجه و یه پیشی ! یه پیشی که جوجه رو خیلی دوست داشت و یه جوجه که عاشق پیشیش بود .

اما حالا یه جوجه است و یه جوجه ! اما بازم يه پيشي هست با يه جوجه !

چرا يه جوجه است و يه جوجه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟